Yargıtay17. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/8475 K.2016/1032
1 kez atıf aldıSonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen adli para cezalarının temyiz edilmesiyle ilgiliydi; mahkeme, bu cezaların kanunla belirlenen sınırlar içinde olduğuna karar vererek temyizi reddetti. Sonuç olarak, mahkemeye gelen kararın 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle bozulmasına ve yeni bir yargılamaya başlama kararı verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde: Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli emanette bulunan ve hükümde mağdurlara iadesine karar verilen suça konu cep telefonlarının ve 390,00 TL'nin mağdurlara iadesi sağlandıktan sonra tazmini gerektirir bir zarar bulunmadığı da gözetilerek CMK'nın 231/6-b bendinde yer alan ölçütün tartışılıp değerlendirilerek karar verilmesi yerine, “zarar giderilmediğinden CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde: Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Adli emanette bulunan ve hükümde mağdurlara iadesine karar verilen suça konu cep telefonlarının ve 390,00 TL'nin mağdurlara iadesi sağlandıktan sonra tazmini gerektirir bir zarar bulunmadığı da gözetilerek CMK'nın 231/6-b bendinde yer alan ölçütün tartışılıp değerlendirilerek karar verilmesi yerine, “zarar giderilmediğinden CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki gerekçe ile CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.