Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/379 K.2015/379
Özet: Uyuşmazlık, mahkeme kararında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm verilen sanığın temyizinde, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasıyla ilgili usul hatası nedeniyle oluşan cezai artırımın geçersizliğiyle ilgilidir; Mahkeme, temyiz gerekçelerini kabul ederek, hırsızlık suçundan hükümün bozulmasını ve sanığın neticede yalnızca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince, hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, sanık ... ve savunmanının temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Müştekinin aşamalardaki beyanında, olaydan önceki akşam saat 20.30 'da işyerini kilitleyip çıktığını, ertesi gün sabah 08.00 'de geldiğinde ise kapı kilidinin açık olduğunu farkedip hırsızlık yapıldığını tespit ettiğini belirttiği, bu doğrultuda suçun tam olarak belirlenemeyen bir vakitte işlenmiş olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı halde anılan madde ile cezadan artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına"na ilişkin bölümün çıkarılmasına, sanığın neticeden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince, hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, sanık ... ve savunmanının temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Müştekinin aşamalardaki beyanında, olaydan önceki akşam saat 20.30 'da işyerini kilitleyip çıktığını, ertesi gün sabah 08.00 'de geldiğinde ise kapı kilidinin açık olduğunu farkedip hırsızlık yapıldığını tespit ettiğini belirttiği, bu doğrultuda suçun tam olarak belirlenemeyen bir vakitte işlenmiş olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı halde anılan madde ile cezadan artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına"na ilişkin bölümün çıkarılmasına, sanığın neticeden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.