Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/22855 K.2017/5052
Özet: (1) uyuşmazlık konusu, sanığın hırsızlık suçu ve konut dokunulmazlığını ihlalinin takibiyle ilgili olarak temyiz edilici kararın hukukî işlemlerinin değerlendirilmesi; (2) mahkeme, sanığın suçu gün içinde işlediğini kabul ederek 5237 sayılı TCK’nin ilgili maddelerinin uygulanmadığını ve hak yoksunluğuna ilişkin kararların iptal edildiğini belirterek temyiz kararını bozarak, hapis cezasının ve ilgili hakların yeniden değerlendirilmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I) Uyap sorgusundan suç tarihinde güneş batış saatinin 20.07 olduğu, 1 saat sonrasının geceye tekabül ettiği, olayın ise 21.00 sıralarında meydana geldiği göz önüne alındığında sanığın suçu gündüz işlemiş olduğu göz önünde bulundurulmadan 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,
II) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları doğrultusunda hak yoksunluğuna ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
III) Sanığın üzerine atılı suçu inkar etmesi, pişmanlık duymaması ve geçmişteki suç işleme eğilimi göz önüne alınarak hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, sanığın tek sabıkası olması gerekçe gösterilerek hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,
Kabule göre de,
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61/4 ve 5. fıkralarına aykırı olarak, aynı Yasa'nın 35. maddesinin, 143/1. maddesinden önce uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I) Uyap sorgusundan suç tarihinde güneş batış saatinin 20.07 olduğu, 1 saat sonrasının geceye tekabül ettiği, olayın ise 21.00 sıralarında meydana geldiği göz önüne alındığında sanığın suçu gündüz işlemiş olduğu göz önünde bulundurulmadan 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,
II) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları doğrultusunda hak yoksunluğuna ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
III) Sanığın üzerine atılı suçu inkar etmesi, pişmanlık duymaması ve geçmişteki suç işleme eğilimi göz önüne alınarak hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, sanığın tek sabıkası olması gerekçe gösterilerek hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,
Kabule göre de,
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61/4 ve 5. fıkralarına aykırı olarak, aynı Yasa'nın 35. maddesinin, 143/1. maddesinden önce uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.