Yargıtay17. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/21344 K.2016/12866
Özet: (1) Çocuğun 16.12.2010’da işlediği hırsızlık ve 28.06.2013’te tekrar işlediği suçlar nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarının temyiz edilmesi; (2) Mahkeme, hem ilk hem de ikinci hırsızlık davalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vererek, her iki mahkumiyet kararı da kesinleşmiş olsa da, 5271 sayılı CMK’nın ilgili maddeleri uyarınca zamanaşımının durduğu ve temyiz gerekçelerinin bulunmadığı gerekçesiyle kararın onaylandığını kabul etti.
MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça sürüklenen çocuğun 16.12.2010 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı 01.11.2012 tarihinde 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 04.12.2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde, 28.06.2013 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilerek bu mahkumiyet kararının 09.09.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle mahkemece davanın ele alınarak hükmün açıklandığı, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.12.2012 tarihi ile ikinci suçu işlediği tarih olan 28.06.2013 tarihleri arasında 5271 sayılı CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca zamanaşımının duracağı kabul edilerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuğun inşaat alanından kapı saclarını çalması şeklindeki eyleminin, TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu halde, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından ve her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça sürüklenen çocuğun 16.12.2010 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı 01.11.2012 tarihinde 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 04.12.2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde, 28.06.2013 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilerek bu mahkumiyet kararının 09.09.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle mahkemece davanın ele alınarak hükmün açıklandığı, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.12.2012 tarihi ile ikinci suçu işlediği tarih olan 28.06.2013 tarihleri arasında 5271 sayılı CMK'nın 231/8-c maddesi uyarınca zamanaşımının duracağı kabul edilerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuğun inşaat alanından kapı saclarını çalması şeklindeki eyleminin, TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu halde, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından ve her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.