Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/12474 K.2016/6041
Özet: Mahkemede hırsızlık suçu mahkumiyet kararı verilerek, temyiz edildiğinde, hem eksik gözden geçirilen araç kapısının durumuna ilişkin kanıt analizi hem de TCK 62 ve 51 maddelerinin çelişik uygulaması nedeniyle, hakimin oybirliğiyle kararla hüküm “BOZULDU.”
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Müştekinin aşamalarda otoyu kilitli olarak parkettiğini beyan ettiği, oto üzerinde yapılan görgü tespit tutanağında ''aracın ... marka olup otonun sağ yön sürgülü kapısının sürgülü camının açık, kapıda ve camda herhangi bir zorlamanın olmadığının'' saptandığı anlaşıldığından; gerektiginde oto üzerinde keşif yapılarak açık olduğu belirlenen sürgülü camın kilitli olup olmadığı, bu camın basit bir zorlama ile açılıp açılmayacağı araştırılıp belirlendikten sonra sonucuna göre suç vasfının tesbiti gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında "sanığın yargılama sürecindeki davranışları..." gerekçe gösterilerek indirim yapıldığı halde, diğer taraftan TCK'nın 51. maddesinin, sanığın dosya kapsamına yansıyan kişiliği, yargılama sürecindeki pişmanlık duymadığı gerekçe gösterilerek uygulanmaması suretiyle gerekçede çelişki oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Müştekinin aşamalarda otoyu kilitli olarak parkettiğini beyan ettiği, oto üzerinde yapılan görgü tespit tutanağında ''aracın ... marka olup otonun sağ yön sürgülü kapısının sürgülü camının açık, kapıda ve camda herhangi bir zorlamanın olmadığının'' saptandığı anlaşıldığından; gerektiginde oto üzerinde keşif yapılarak açık olduğu belirlenen sürgülü camın kilitli olup olmadığı, bu camın basit bir zorlama ile açılıp açılmayacağı araştırılıp belirlendikten sonra sonucuna göre suç vasfının tesbiti gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında "sanığın yargılama sürecindeki davranışları..." gerekçe gösterilerek indirim yapıldığı halde, diğer taraftan TCK'nın 51. maddesinin, sanığın dosya kapsamına yansıyan kişiliği, yargılama sürecindeki pişmanlık duymadığı gerekçe gösterilerek uygulanmaması suretiyle gerekçede çelişki oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.