Yargıtay 16. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/2828 K.2016/6874
Özet: Mahkeme, sanığın başkasına ait kimlik bilgisinin kullanılması suçunu işlediğine karar vererek 2016/2828 E. ve 2016/6874 K. dosyalarına ilişkin TCK'nın 267/1, 268, 50/1-a ve 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyetini kabul etti, fakat 13.12.2016’da oybirliğiyle karar vererek bu mahkumiyeti bozdu.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm: TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunması, Beylikova İlçe Jandarma Komutanlığının sanığın suç tarihinde birliklerinde askerlik vazifesini ifa ettiğine dair 08.11.2012 tarihli yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğini gösterir mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gözetilmeden; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
Hüküm: TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunması, Beylikova İlçe Jandarma Komutanlığının sanığın suç tarihinde birliklerinde askerlik vazifesini ifa ettiğine dair 08.11.2012 tarihli yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğini gösterir mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gözetilmeden; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.