Yargıtay 16. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/5947 K.2015/5153
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 16. Ceza Dairesi 2015/5947 E. sorgusunda, TCK’nın 267, 268 ve 269. maddeleri uyarınca sanığı mahkum etmiş ancak adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilme hükmünü kanuna aykırı bulup bozmış, bu kısmı kaldırarak sadece mahkumiyeti onaylamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Başkasının kimlik bilgilerini kullanma
Hüküm: TCK'nın 268. maddesi delaleti ile 267, 269, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 269/2. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Başkasının kimlik bilgilerini kullanma
Hüküm: TCK'nın 268. maddesi delaleti ile 267, 269, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 269/2. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.