Yargıtay 16. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/4654 K.2015/4103
Özet: Silahlı kasten yaralama suçundan veriliği kesin hükmün temyiz sınırını aşması nedeniyle hükmü reddedilince, iftira suçundan oluşmayan iddiaların düzenli savunma yoluyla kanıtlanamaması hâline bakılarak, mahkumiyetin devam etmesi adına karar bozulmuş ve 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle yeniden mahkumiyet kararı verilmiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: İftira, Kasten yaralama
Hüküm: TCK'nın 267/1-2, 43/2-1, 29/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
TCK'nın 86/2, 3-e, 35/1-2, 29/1, 62, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kasten yaralama suçundan verilen kararın kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- İftira suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, sanığın aşamalardaki özde değişmeyen savunmaları ve dosya kapsamına göre, sanığın iddialarının bir kısım vakalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe-şikayet hakkı"nı kullanma niteliğinde bulunması, şikayetçi olduğu mağdurlar hakkındaki iddiasının ispat edilememiş olmasının sanığın iftira suçunu işlediğinin kanıtı sayılamayacağı cihetle unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: İftira, Kasten yaralama
Hüküm: TCK'nın 267/1-2, 43/2-1, 29/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
TCK'nın 86/2, 3-e, 35/1-2, 29/1, 62, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kasten yaralama suçundan verilen kararın kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- İftira suçundan kurulan hükme yönelik incelemede ise;
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, sanığın aşamalardaki özde değişmeyen savunmaları ve dosya kapsamına göre, sanığın iddialarının bir kısım vakalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe-şikayet hakkı"nı kullanma niteliğinde bulunması, şikayetçi olduğu mağdurlar hakkındaki iddiasının ispat edilememiş olmasının sanığın iftira suçunu işlediğinin kanıtı sayılamayacağı cihetle unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.