Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8217 K.2018/9294
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2018/8217 E. olarak bildirilen mahkumiyet kararını devletin 20/07/2018 tarihli temyiz talebine ilişkin; eski hale getirme talebini kabul etmemiş, 2017/0427 E. kararına dayanarak 0539/2017 E. kararıyla temyiz isteğini reddederek mahkumiyet hâliyle birleştirilen hükmün kesinleşmesini kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-3, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet ve aynen infazına dair ek karar
Dolandırıcılık suçundan hükümlünün mahkumiyetine ilişkin hüküm, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlünün, 02/10/2015 tarihli mahkumiyet hükmüne karşı 20/07/2018 tarihinde eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında yapılan incelemede,
Hükümlünün yokluğunda verilen 02/10/2015 tarihli hükmün, cezaevinde bulunan sanığa cezaevi idaresi aracılığıyla tebliğe çıkarıldığı ancak sanığın 5 günlük özel iiznden dönmeyerek firar etmesi nedeniyle tebliğ edilemediği, bunun üzerine sanığın sorgu adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uygun olarak tebliğ yapıldığı ve temyiz edilmeksizin hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden hükümlünün süresinden sonra yaptığı 20/07/2018 tarihli temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, ancak 05/04/2017 tarihli ek karara yönelik itirazının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri gereğince merciince takdir ve ifasını temin amacıyla dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-3, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet ve aynen infazına dair ek karar
Dolandırıcılık suçundan hükümlünün mahkumiyetine ilişkin hüküm, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükümlünün, 02/10/2015 tarihli mahkumiyet hükmüne karşı 20/07/2018 tarihinde eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında yapılan incelemede,
Hükümlünün yokluğunda verilen 02/10/2015 tarihli hükmün, cezaevinde bulunan sanığa cezaevi idaresi aracılığıyla tebliğe çıkarıldığı ancak sanığın 5 günlük özel iiznden dönmeyerek firar etmesi nedeniyle tebliğ edilemediği, bunun üzerine sanığın sorgu adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uygun olarak tebliğ yapıldığı ve temyiz edilmeksizin hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden hükümlünün süresinden sonra yaptığı 20/07/2018 tarihli temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, ancak 05/04/2017 tarihli ek karara yönelik itirazının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri gereğince merciince takdir ve ifasını temin amacıyla dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.