‹ Ana sayfa
Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/7441 K.2019/3593

Esas No: 2017/7441 · Karar No: 2019/3593 · Karar Tarihi: 09.04.2019
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: BozmaKimin lehine: Sanık
Uyuşmazlık
Sanığın müşterilerden tahsil ettiği parayı şirkete aktarmayarak mal edinmesi nedeniyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, sanığın savunmaları ve deliller karşısında beraat kararı verilmesi gerekliliği ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (2)
  • Katılan İbrahim’in yetkilisi olduğu şirkette, dış satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği 2.184,88 TL’yi şirket hesabına aktarmayarak mal edindiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, sanığın tüm aşamalarda “suçlamaları kabul etmediğine, müşterilerden tahsil ettiği paranın 800 TL’sini posta havalesi ile katılana gönderdiğini, katılanın talimatı ile 150 TL’yi şirket çalışanı...’e verdiğini, geri kalan parayı da şirketten olan işçilik alacaklarına mahsuben katılanın bilgisi dahilinde aldığına” yönelik savunması, bu savunmayı doğrular içerikte, 16/08/2012 tarihli posta çeki havalesi, tanık...’in beyanları ve sanığın katılan şirketten işçilik alacakları olduğuna dair Konya İşkur İl Müdürlüğü’nün 20/11/2012 tarihli yazısı karşısında, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,
  • Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Gerekçe
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, sanığın paranın bir kısmını posta havalesiyle gönderdiğini, bir kısmını talimatla verdiğini ve kalanını işçilik alacaklarına mahsuben aldığını ispatlayan deliller ve Konya İşkur İl Müdürlüğü'nün yazısı karşısında beraat kararı verilmesi gerektiğini tespit etmiştir. Ayrıca sanığın aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği sonucuna varmıştır.
Kaynak pasajlar (2)
  • Katılan İbrahim’in yetkilisi olduğu şirkette, dış satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği 2.184,88 TL’yi şirket hesabına aktarmayarak mal edindiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, sanığın tüm aşamalarda “suçlamaları kabul etmediğine, müşterilerden tahsil ettiği paranın 800 TL’sini posta havalesi ile katılana gönderdiğini, katılanın talimatı ile 150 TL’yi şirket çalışanı...’e verdiğini, geri kalan parayı da şirketten olan işçilik alacaklarına mahsuben katılanın bilgisi dahilinde aldığına” yönelik savunması, bu savunmayı doğrular içerikte, 16/08/2012 tarihli posta çeki havalesi, tanık...’in beyanları ve sanığın katılan şirketten işçilik alacakları olduğuna dair Konya İşkur İl Müdürlüğü’nün 20/11/2012 tarihli yazısı karşısında, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,
  • Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç
Sanık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi üzerine başvurmuştur. Yargıtay 15. Ceza Dairesi, sanığın savunmasını doğrulayan deliller bulunmasına rağmen mahkumiyet verilmesini ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamasını bozma sebebi saymıştır.
Kaynak pasajlar (4)
  • Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
  • Katılan İbrahim’in yetkilisi olduğu şirkette, dış satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği 2.184,88 TL’yi şirket hesabına aktarmayarak mal edindiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, sanığın tüm aşamalarda “suçlamaları kabul etmediğine, müşterilerden tahsil ettiği paranın 800 TL’sini posta havalesi ile katılana gönderdiğini, katılanın talimatı ile 150 TL’yi şirket çalışanı...’e verdiğini, geri kalan parayı da şirketten olan işçilik alacaklarına mahsuben katılanın bilgisi dahilinde aldığına” yönelik savunması, bu savunmayı doğrular içerikte, 16/08/2012 tarihli posta çeki havalesi, tanık...’in beyanları ve sanığın katılan şirketten işçilik alacakları olduğuna dair Konya İşkur İl Müdürlüğü’nün 20/11/2012 tarihli yazısı karşısında, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,
  • Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
  • Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dayanak
TCK m. 155/2TCK m. 52TCK m. 53TCK m. 51TCK m. 43/15320 sayılı Kanun m. 8/11412 sayılı CMUK m. 3211412 sayılı CMUK m. 326/son
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM: TCK’nın 155/2, 52, 53 ve 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Katılan İbrahim’in yetkilisi olduğu şirkette, dış satış sorumlusu olarak çalışan sanığın, müşterilerden tahsil ettiği 2.184,88 TL’yi şirket hesabına aktarmayarak mal edindiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, sanığın tüm aşamalarda “suçlamaları kabul etmediğine, müşterilerden tahsil ettiği paranın 800 TL’sini posta havalesi ile katılana gönderdiğini, katılanın talimatı ile 150 TL’yi şirket çalışanı...’e verdiğini, geri kalan parayı da şirketten olan işçilik alacaklarına mahsuben katılanın bilgisi dahilinde aldığına” yönelik savunması, bu savunmayı doğrular içerikte, 16/08/2012 tarihli posta çeki havalesi, tanık...’in beyanları ve sanığın katılan şirketten işçilik alacakları olduğuna dair Konya İşkur İl Müdürlüğü’nün 20/11/2012 tarihli yazısı karşısında, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,
Kabule göre de,
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.