Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/6512 K.2019/2978
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK’nun 155/2, 62, 52/2-4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, motor kurye olarak çalıştığı işyerinden müşterilere para üstü vermek için 50 TL bozuk para ve işyeri müşterisinden ise verilen sipariş karşılığında 200 TL aldığı halde, müşteriden aldığı söz konusu paranın üstünü vermediği gibi işyerinden almış olduğu bozuk parayı da iade etmeyip işyerinden habersiz şekilde ayrılarak haksız yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, şikayetçi beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, çalıştığı işyerinden müşterilere para üstü olarak vermek üzere aldığı bozuk para ile müşteriden sipariş karşılığında aldığı 200 TL’nin üstünü teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkumiyete ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK’nun 155/2, 62, 52/2-4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, motor kurye olarak çalıştığı işyerinden müşterilere para üstü vermek için 50 TL bozuk para ve işyeri müşterisinden ise verilen sipariş karşılığında 200 TL aldığı halde, müşteriden aldığı söz konusu paranın üstünü vermediği gibi işyerinden almış olduğu bozuk parayı da iade etmeyip işyerinden habersiz şekilde ayrılarak haksız yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, şikayetçi beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, çalıştığı işyerinden müşterilere para üstü olarak vermek üzere aldığı bozuk para ile müşteriden sipariş karşılığında aldığı 200 TL’nin üstünü teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik mahkumiyete ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.