Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/29729 K.2017/28019
Özet: Mahkeme, 02/12/2016 tarihli güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyeti kesinleştirirken, 24/03/2016 mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek kararı onaylayıp bozulmadığını belirtti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Hükmün açıklanması ile TCK 155/1, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm katılan tarafından, temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar ise sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanığın yokluğunda verilen 24/03/2016 tarihli mahkumiyet hükmünün, 30/03/2016 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığında yasal süresi geçtikten sonra 19/04/2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;
Temyiz isteminin reddine dair 20/04/2016 gün ve 2016/107 E.- 2016/244 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle, ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümde sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Hükmün açıklanması ile TCK 155/1, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyete ilişkin hüküm katılan tarafından, temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar ise sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanığın yokluğunda verilen 24/03/2016 tarihli mahkumiyet hükmünün, 30/03/2016 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığında yasal süresi geçtikten sonra 19/04/2016 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;
Temyiz isteminin reddine dair 20/04/2016 gün ve 2016/107 E.- 2016/244 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle, ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümde sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.