Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2017/21210 K.2019/1891
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıkların mahkumiyetini kabul etti, ancak 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK gereği kararın 326/son maddesiyle ceza miktarında haklarını saklı tutarak, 326/son maddesinden dolayı kararı bozarak, yeniden mahkemeye gönderme hükmünü 11/03/2019 tarihli oybirliğiyle verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılığa teşebbüs
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 35, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)
Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların, katılanı telefondan arayarak kendilerini Valilik Özel Kalem Müdürü olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin etmeye çalışarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerin iddia edildiği olayda,
Eylemin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılığa teşebbüs
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 35, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)
Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların, katılanı telefondan arayarak kendilerini Valilik Özel Kalem Müdürü olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin etmeye çalışarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediklerin iddia edildiği olayda,
Eylemin, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.