Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/1190 K.2016/5820
Özet: Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına hükmü, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamındaki akıl hastalığı nedeniyle suçun hukuki sonuçlarını bilip davranışları yönlendirme yeteneğinin azaldığı iddialarının yoktan var edilemez olduğu gerekçesiyle mahkeme kabul ederek, 06/06/2016’da oybirliğiyle temyiz itirazlarını reddedip hükmü onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, katılana ait evin camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sanık tarafından işlendiği sabitse de, sanığın, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun tespiti karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına
Mala zarar verme suçundan sanık hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, katılana ait evin camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sanık tarafından işlendiği sabitse de, sanığın, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun tespiti karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.