Yargıtay15. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/17618 K.2014/20932
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza MahkemesiSUÇ : Yaralama, mala zarar verme
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü;7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak kişinin bilinen en son adresine yapılması gerektiği cihetle, sanık ...'ın duruşmada en son adresi olarak bildirdiği "...Beldesi ... Mahallesi ... Sokak No:33 ..." adresi yerine "... Mahallesi... Sokak No:27 İç Kapı No:...." adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz olması nedeniyle, sanığın 15.02.2013 havale tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
**HÜKÜM:** MahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü;7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak kişinin bilinen en son adresine yapılması gerektiği cihetle, sanık ...'ın duruşmada en son adresi olarak bildirdiği "...Beldesi ... Mahallesi ... Sokak No:33 ..." adresi yerine "... Mahallesi... Sokak No:27 İç Kapı No:...." adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesine göre yapılan tebliğ usulsüz olması nedeniyle, sanığın 15.02.2013 havale tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.