‹ Ana sayfa
Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/20437 K.2014/13299

Esas No: 2012/20437 · Karar No: 2014/13299 · Karar Tarihi: 03.07.2014
Özet: (1) Müştekinin aracını park ettirdiği otoparka ait anahtarın sanığa teslim edilmesi ve sanığın bu aracı kendisine değil katılan birinin oğluna teslim etmesiyle ilgili güveni kötüye kullanma suçunun oluşup oluşmadığı. (2) Mahkeme, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu oluşturduğunu kabul ederek 15/02/2014 tarihli kararla mahkumiyet kararı verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Müştekinin kendisine ait arazi taşıtını .... isimli Otopark’a ücret karşılığında park ederek aracın anahtarını sanık ...’e teslim ettiği, 26/10/2006 günü saat 09.15 sıralarında aracını almak istediğinde, sanığın sabah saat 08.30 sıralarında katılanın oğlunun gelerek aracı teslim aldığını söylerek aracı teslim etmediği, katılanın oğlunun aracı teslim almadığı, sanığın aracı teslim aldığına ilişkin fiş bulunduğu halde kime teslim ettiğine ilişkin fiş belge bulunmadığı olayda, sanığın eylemininin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi uyarınca temel ceza tayini sırasında "takdiren ve teşdiden" denilmek suretiyle anılan maddede öngörülen yaptırımının asgari hadden uzaklaşılarak tayin edilmesine karar verildiği halde, hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?