Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/17218 K.2014/10231
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 3/11/2003 tarihinde kuruma dilekçe sunan sanığın babasının ölümünden sonra babasının bankamatik kartını kullanarak emekli maaşını almaya devam etme eylemini 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrası işbölümüne göre 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e maddesiyle sevilmekten, 245/1. maddesine göre “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçu olarak kabul ed, 8. Ceza Dairesinin görevi kapsamında Dairemizin görevsizliğine karar vererek mahkumiyet hükmünü kabul etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun Dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” hükmüne yer verilmiştir.
Sanığın, babasının ölümünden sonra 03/11/2003 tarihinde kuruma dilekçe göndererek yaşandığına dair beyanda bulunduğu ve babasının bankamatik kartı ile babasına ait emekli maaşını almaya devam ettiği eylemi ile ilgili iddianamede sevk maddesi “5237 sayılı TCK’nın 158/1-e maddesi” olarak gösterilmiş ise de, aynı kanunun 245/1. Maddesinde yer alan “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunun tavsif edilmesi karşısında,
İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun Dairelerin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” hükmüne yer verilmiştir.
Sanığın, babasının ölümünden sonra 03/11/2003 tarihinde kuruma dilekçe göndererek yaşandığına dair beyanda bulunduğu ve babasının bankamatik kartı ile babasına ait emekli maaşını almaya devam ettiği eylemi ile ilgili iddianamede sevk maddesi “5237 sayılı TCK’nın 158/1-e maddesi” olarak gösterilmiş ise de, aynı kanunun 245/1. Maddesinde yer alan “banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunun tavsif edilmesi karşısında,
İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 22/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.