Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/20122 K.2013/4689
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın, katılanın bahçesinden odun almayı teklif ederek para alıp bu parayı iade etmemesiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası. Mahkeme, sanığı dolandırıcılık suçu için mahkum etti ve 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar vererek hükmü onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; Sanığın "..." ağacı-odunu almak istediğini öğrendiği katılana "amcamın vekiliyim, onun bahçesinde var, Orman İşletme Şefliğinden gerekli izni alarak sana satabilirim." deyip ilk etapta katılandan izin işlemleri masrafı adı altında belli miktar parayı aldıktan sonra, geçen zaman içinde resmi işlemler yürüyor veya yeniden almak gerekiyor gibi sözlerle birden fazla para almak ve fakat vaat ettiği odunu temin ve aldığı paraları iade etmemekten ibaret eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıda yazılan eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılanın sanığa "birkaç defa para verdiği" kabul edilmesine rağmen, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik soruşturma ve inceleme yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ihtilafın hukuki nitelikte olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; Sanığın "..." ağacı-odunu almak istediğini öğrendiği katılana "amcamın vekiliyim, onun bahçesinde var, Orman İşletme Şefliğinden gerekli izni alarak sana satabilirim." deyip ilk etapta katılandan izin işlemleri masrafı adı altında belli miktar parayı aldıktan sonra, geçen zaman içinde resmi işlemler yürüyor veya yeniden almak gerekiyor gibi sözlerle birden fazla para almak ve fakat vaat ettiği odunu temin ve aldığı paraları iade etmemekten ibaret eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıda yazılan eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılanın sanığa "birkaç defa para verdiği" kabul edilmesine rağmen, TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik soruşturma ve inceleme yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ihtilafın hukuki nitelikte olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.