Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/15772 K.2012/40997
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığına katılanın işyerinde çalıştığı süre içinde tahsil ettiği paraları vermediğini iddia ettiğini değerlendirerek, delilin, sanığın devam eden kazanç sağlamıştır; bu delilin yetersizliğini göz önünde bulundurarak, Sanığın beraatine karar verip, kararının kabul edilmesine hükmeder, 10/09/2012 tarihli oybirliğiyle.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdii ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda;
Sanığın, katılana ait işyerinde çalıştığı, işyerinden ayrıldıktan sonra işyerine ait parayı çektiği ve katılana vermediğinden hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, mahkemece sanığın katılanın işyerinde çalıştığı süre içerisinde tahsil ettiği paraları verdiği, makbuz almadığı, sanığın katılanın işyerinden ayrılan öğretmenlerin açtığı işyerine geçmesi dolayısıyla şikayetçi olduğu savunmasına itibar edilerek cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdii ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda;
Sanığın, katılana ait işyerinde çalıştığı, işyerinden ayrıldıktan sonra işyerine ait parayı çektiği ve katılana vermediğinden hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında, mahkemece sanığın katılanın işyerinde çalıştığı süre içerisinde tahsil ettiği paraları verdiği, makbuz almadığı, sanığın katılanın işyerinden ayrılan öğretmenlerin açtığı işyerine geçmesi dolayısıyla şikayetçi olduğu savunmasına itibar edilerek cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.