Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/15080 K.2012/39701
Özet: Yargıtay, İstanbul 2. Şerh Mahkemesi’nin 21.06.2012 tarihli bozulma kararını, Asliye Ceza Mahkemesi’nin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesiyle 1412 sayılı CMÜK'un 321. maddesi uyarınca, sanığın dolandırıcılık suçundaki tek eylemine tek ceza verilmesi gerektiğini kabul edip verilen cezanın fazla olduğunu tespit ederek bozladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Somut Olayda;
Şikayetçiler ... ve ...’ın, Müşteki ...’a bankaya yatırması için para vermeleri üzerine, Müşteki ...’ın, kendisine verilen paraları hesaba yatırmak için bankada beklediği sırada, sanığın müşteki ...’ın yanına gelerek kendisini banka görevlisi olduğu izlenimini uyandıracak nitelikte hileli davranışlarda bulunması sonrasında, müştekiyi, işlemlerini hızlandıracağını söyleyerek aldatıp, elindeki paraları alması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminde; Dolandırıcılık suçunun kanunda tanımlanan kurucu unsurunu oluşturan kandırabilecek boyuttaki hileli davranışın, sadece müşteki ...’a yönelik olması ve aynı anda gerçekleşmesi karşısında eylemini tek bir dolandırıcılık suçunu oluşturduğu sanığın suç teşkil eden eylemi için tek ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, verilen cezanın TCK nun 43. maddesi ile arttırılarak fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Somut Olayda;
Şikayetçiler ... ve ...’ın, Müşteki ...’a bankaya yatırması için para vermeleri üzerine, Müşteki ...’ın, kendisine verilen paraları hesaba yatırmak için bankada beklediği sırada, sanığın müşteki ...’ın yanına gelerek kendisini banka görevlisi olduğu izlenimini uyandıracak nitelikte hileli davranışlarda bulunması sonrasında, müştekiyi, işlemlerini hızlandıracağını söyleyerek aldatıp, elindeki paraları alması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminde; Dolandırıcılık suçunun kanunda tanımlanan kurucu unsurunu oluşturan kandırabilecek boyuttaki hileli davranışın, sadece müşteki ...’a yönelik olması ve aynı anda gerçekleşmesi karşısında eylemini tek bir dolandırıcılık suçunu oluşturduğu sanığın suç teşkil eden eylemi için tek ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, verilen cezanın TCK nun 43. maddesi ile arttırılarak fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.