Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11335 K.2012/7189
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: BozmaKimin lehine: Sanık
Uyuşmazlık
Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün, adli para cezasının hesaplanması, zincirleme suç artırımı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden hukuka uygunluğu tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (4)
- A- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
- 1- 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK.nun 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak artırım ve eksiltmelerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle eksiz ceza tayini,
- 2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında TCK.nun 43/1. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1/4 oranında artırılması karşısında adli para cezasının aynı oranda artırılmayarak eksik ceza tayini,
- 3- Sanığın sabıkasız oluşu, suçtan meydana gelen zararı tamamen iade etmesi ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranış ve tutumunun bulunmayışı karşısında denetime imkan verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmeksizin yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi,
Gerekçe
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, adli para cezasının belirlenmesinde temel gün sayısının haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde hesaplanmamasını, zincirleme suç nedeniyle hürriyeti bağlayıcı cezada yapılan artırım oranının adli para cezasına uygulanmamasını ve sanığın olumlu durumlarına rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken somut gerekçe gösterilmemesini bozma nedeni saymıştır. Ayrıca adli para cezalarının Türk Lirası olarak belirlenmesi zorunluluğuna uyulmadığını tespit etmiştir.
Kaynak pasajlar (4)
- 1- 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK.nun 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak artırım ve eksiltmelerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle eksiz ceza tayini,
- 2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında TCK.nun 43/1. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1/4 oranında artırılması karşısında adli para cezasının aynı oranda artırılmayarak eksik ceza tayini,
- 3- Sanığın sabıkasız oluşu, suçtan meydana gelen zararı tamamen iade etmesi ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranış ve tutumunun bulunmayışı karşısında denetime imkan verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmeksizin yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi,
- 4- Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç
Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurusu incelenmiştir. Yargıtay 15. Ceza Dairesi, adli para cezasının hesaplanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin usul hataları nedeniyle yerel mahkeme hükmünü bozmuştur.
Kaynak pasajlar (5)
- A- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
- 1- 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK.nun 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak artırım ve eksiltmelerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle eksiz ceza tayini,
- 2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında TCK.nun 43/1. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1/4 oranında artırılması karşısında adli para cezasının aynı oranda artırılmayarak eksik ceza tayini,
- 3- Sanığın sabıkasız oluşu, suçtan meydana gelen zararı tamamen iade etmesi ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranış ve tutumunun bulunmayışı karşısında denetime imkan verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmeksizin yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi,
- Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
A- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasi ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK.nun 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak artırım ve eksiltmelerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle eksiz ceza tayini,
2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında TCK.nun 43/1. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1/4 oranında artırılması karşısında adli para cezasının aynı oranda artırılmayarak eksik ceza tayini,
3- Sanığın sabıkasız oluşu, suçtan meydana gelen zararı tamamen iade etmesi ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranış ve tutumunun bulunmayışı karşısında denetime imkan verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmeksizin yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi,
4- Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Nitelikli Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
A- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasi ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK.nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK.nun 158/1-j-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınarak artırım ve eksiltmelerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle eksiz ceza tayini,
2- Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında TCK.nun 43/1. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1/4 oranında artırılması karşısında adli para cezasının aynı oranda artırılmayarak eksik ceza tayini,
3- Sanığın sabıkasız oluşu, suçtan meydana gelen zararı tamamen iade etmesi ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz davranış ve tutumunun bulunmayışı karşısında denetime imkan verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmeksizin yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5728 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmesi,
4- Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.