Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/91 K.2018/6930
Özet: Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 08.06.2017 tarihli 2015/306 ve 2017/110 kararlarıyla hüküm giren sanığın 14. Ceza Dairesi’teki istinaf başvurusu, istinaf köşesinin bile istinaf şartlarının usulsüz olduğunu iddia etmesine rağmen mahkemenin kararına göre esastan reddedildi.
MAHKEMESİ: Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2017 gün ve 2015/306 Esas, 2017/110 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık müdafiince temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine bu husus şerh düşülerek gönderilecek tebligatın mahallinde tespit edilecek duruma göre Tebligat Kanununun 21/1 veya 21/2. maddelerine istinaden tebliğinin gerektiği gözetilmeden, yokluklarında ilk derece mahkemesince verilen gerekçeli hükmün katılanlar... ve ...'in istinabe mahkemesinde bildirdikleri son adresleri yerine soruşturma evresinde bildirdikleri adreslerine gönderilmesi suretiyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılanlar ...'e ilk derece mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşmada bildirdikleri son adreslerine tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2017 gün ve 2015/306 Esas, 2017/110 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanık müdafiince temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine bu husus şerh düşülerek gönderilecek tebligatın mahallinde tespit edilecek duruma göre Tebligat Kanununun 21/1 veya 21/2. maddelerine istinaden tebliğinin gerektiği gözetilmeden, yokluklarında ilk derece mahkemesince verilen gerekçeli hükmün katılanlar... ve ...'in istinabe mahkemesinde bildirdikleri son adresleri yerine soruşturma evresinde bildirdikleri adreslerine gönderilmesi suretiyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılanlar ...'e ilk derece mahkemesinin gerekçeli hükmü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşmada bildirdikleri son adreslerine tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulması halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.