Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/366 K.2017/1437
Özet: Kapatılan Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008’teki beraat kararının, 2012’deki Yargıtay kararıyla bozulmuş, 2013’teki direnme ilamının ise 2016’da Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararıyla reddedilerek dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesiyle sonuçlanan “geçici 10. madde” hükmü Bildirilmiştir.
Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan beraatine dair Kapatılan Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinden (Ankara
1. Asliye Ceza Mahkemesi) verilen 01.07.2008 gün ve 2017/857 Esas, 2008/796 Karar sayılı hükmün katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19.11.2012 gün ve 2011/7814 Esas, 2012/11543 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 06.09.2013 gün ve 2013/357 Esas, 2013/1003 Karar sayılı ilamın katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Dairemizin 19.11.2012 gün ve 2011/7814 Esas, 2012/11543 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 06.09.2013 gün ve 2013/357 Esas, 2013/1003 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
1. Asliye Ceza Mahkemesi) verilen 01.07.2008 gün ve 2017/857 Esas, 2008/796 Karar sayılı hükmün katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19.11.2012 gün ve 2011/7814 Esas, 2012/11543 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararı ile ilgili olarak ilk derece mahkemesince direnme kararı verilerek kurulan 06.09.2013 gün ve 2013/357 Esas, 2013/1003 Karar sayılı ilamın katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesinin ardından Yargıtay Ceza Genel Kurulunda inceleme sırası bekleyen dosyanın 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Dairemizin 19.11.2012 gün ve 2011/7814 Esas, 2012/11543 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 06.09.2013 gün ve 2013/357 Esas, 2013/1003 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.