Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/2038 K.2020/400
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan mahkumiyetin temyiz incelemesinde 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesiye göre yanlış suç tanımı nedeniyle kararını 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi kapsamında bozmadı.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olayın intikal şekli, on yedi yaşındaki mağdurenin isteğiyle aracına binerek gittiği sanığın kendisini darp etmediğini, gittikleri yere zorla götürmediğini, sevişirken veya cinsel temasta bulunurken canı acıdığı için sadece bir defa yapma dediğini, bunun dışında ilişki sırasında tepki gösterip vurmadığını ve bağırmadığını beyan etmesi, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, mağdureye yönelik eylemini zora dayalı gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olayın intikal şekli, on yedi yaşındaki mağdurenin isteğiyle aracına binerek gittiği sanığın kendisini darp etmediğini, gittikleri yere zorla götürmediğini, sevişirken veya cinsel temasta bulunurken canı acıdığı için sadece bir defa yapma dediğini, bunun dışında ilişki sırasında tepki gösterip vurmadığını ve bağırmadığını beyan etmesi, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, mağdureye yönelik eylemini zora dayalı gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.