Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/1302 K.2019/12932
Özet: Temyiz başvurusu kabul edilerek, 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Kanun ve Tebligat Kanununa göre hatalı tebligat nedeniyle esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yönlendirilmesi kararlaştırıldı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM: Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21. maddesi gereğince tebligat yapılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak yapılan dosya incelemesinde, yokluğunda verilen gerekçeli hükümle ilgili katılan ...'nin yargılamada bildirdiği son adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesinin ardından kayıtlarda görünen mernis adresine bu hususta şerh düşülerek gönderilip, mahallinde yapılacak araştırmada muhatabın adresten geçici olarak ayrıldığının tespiti veya tebellüğden imtina etmesi halinde Tebligat Kanununun 21/1, muhatabın adreste hiç oturmadığının veya adresten sürekli olarak ayrıldığının belirlenmesi halinde ise anılan Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan 21/2. maddeye istinaden yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...'ye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21. maddesi gereğince tebligat yapılmasının zorunlu olduğu nazara alınarak yapılan dosya incelemesinde, yokluğunda verilen gerekçeli hükümle ilgili katılan ...'nin yargılamada bildirdiği son adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesinin ardından kayıtlarda görünen mernis adresine bu hususta şerh düşülerek gönderilip, mahallinde yapılacak araştırmada muhatabın adresten geçici olarak ayrıldığının tespiti veya tebellüğden imtina etmesi halinde Tebligat Kanununun 21/1, muhatabın adreste hiç oturmadığının veya adresten sürekli olarak ayrıldığının belirlenmesi halinde ise anılan Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan 21/2. maddeye istinaden yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...'ye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.