Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/10050 K.2020/5775
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 2016/10050 E. kararında sanık X’e taksirle yaralama suçundan mahkumiyetini, diğer suçlardan beraat ve sanık Y’e müsnet suçtan beraat hükmünü onaylayıp, sanık X’in bu temyiz talebini, CMUK 317. maddesi uyarınca, 1412 sayılı Kanun 8/1. maddesi gereğince reddederek ve 2020/5775 K. ile aynı kararını 10.12.2020 tarihte oy birliğiyle vererek kabul etti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli cinsel saldırı, taksirle yaralama (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)
HÜKÜM: Sanık ...'in taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçlardan beraatine, sanık ...'ın müsnet suçtan beraatine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında atılı suçtan doğrudan tayin edilen 1.500 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve sanıklar ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Nitelikli cinsel saldırı, taksirle yaralama (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar)
HÜKÜM: Sanık ...'in taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçlardan beraatine, sanık ...'ın müsnet suçtan beraatine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında atılı suçtan doğrudan tayin edilen 1.500 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve sanıklar ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.