Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/307 K.2015/6010
Özet: Mahkeme, 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun çerçevesinde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararının temyiz talebini kabulüyle birlikte reddetti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66-96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan vekilinin mahkemece verilen karara karşı 22.09.2014 tarihinde itiraz edip ardından 25.09.2014 tarihinde ayrıca temyiz talebinde bulunduğu, vaki itirazın merciince 23.10.2014 tarihinde incelenerek reddedildiği, temyiz talebinin ise Ağır Ceza Mahkemesi tarafından değerlendirilerek, kararın temyiz incelemesine değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle reddedildiği anlaşıldığından, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı
HÜKÜM: Uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; lehe Kanunun belirlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün ve 66-96 sayılı ilamında da açıklandığı üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98/1. maddesine göre verilmesi nedeniyle aynı Kanunun 101/3. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan vekilinin mahkemece verilen karara karşı 22.09.2014 tarihinde itiraz edip ardından 25.09.2014 tarihinde ayrıca temyiz talebinde bulunduğu, vaki itirazın merciince 23.10.2014 tarihinde incelenerek reddedildiği, temyiz talebinin ise Ağır Ceza Mahkemesi tarafından değerlendirilerek, kararın temyiz incelemesine değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan bahisle reddedildiği anlaşıldığından, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.