Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/2184 K.2015/10036
Özet: İlk derece mahkemesinin tek kanıt önerisiyle söz konusu yüksek mahkeme, 2015/2184 E. ve 2015/10036 K. başvurularının beyan edilmemiş veya işlediği adımların usulsüzlüğü nedeniyle dönemin 6217 sayılı Kanununa göre bağlanan 3.000 TL adli para cezasının cinsel taciz suçundan kesinliği ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine göre temyiz edilememesi sebebiyle 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle vaki temyiz talebini RETTİKİ, mahkeme bunu terörist yükümlülüklerle sonuçlandırdı.
Tebliğname No: 14 - 2013/186697
MAHKEMESİ: Kapatılan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi: (Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi)
TARİHİ: 06.09.2012
NUMARASI: 2010/1390 Esas, 2012/2216 Karar SUÇ: Cinsel taciz İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Gerekçeli kararın yokluğunda hüküm kurulan sanığın yengesi A.. D..'e 13.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak muhatabın ikamette bulunmama sebebi ile tebligat yapılan kişinin muhatapla aynı konutta oturup oturmadığının belirtilmemesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanığın 21.12.2012 havale tarihli dilekçeyle vaki temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup cinsel taciz suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanununun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Kapatılan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi: (Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi)
TARİHİ: 06.09.2012
NUMARASI: 2010/1390 Esas, 2012/2216 Karar SUÇ: Cinsel taciz İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi. Gerekçeli kararın yokluğunda hüküm kurulan sanığın yengesi A.. D..'e 13.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği ancak muhatabın ikamette bulunmama sebebi ile tebligat yapılan kişinin muhatapla aynı konutta oturup oturmadığının belirtilmemesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanığın 21.12.2012 havale tarihli dilekçeyle vaki temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup cinsel taciz suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanununun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.