Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5834 K.2016/7159
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ve...); hakaret (iki kez), tehdit (iki kez) (sanık ...), kasten yaralama (suça sürüklenen çocuklar ile katılan sanık ...)
**HÜKÜM:** Sanık ...'in kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; katılan sanık ... ile sanık ...'ın atılı suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar... ile ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından beraatlerine; suça sürüklenen çocuklar... ile ...'nın atılı suçtan beraatlerine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret (iki kez) ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, adları geçen sanıklar... ile katılan sanık ... haklarında müsnet suçlardan doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması sebebiyle anılan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, katılan sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin sözkonusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklara isnat edilen kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalıp öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımına tabi olduğu ve suça sürüklenen çocukların mahkeme sorgularının yapıldığı 25.02.2009 ile inceleme tarihi arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuklar haklarında müsnet suçtan açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar ... ile ...haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıkların leh ve aleyhlerinde toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında tehdit suçundan (iki kez) kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında tehdit suçundan sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedildiği halde, TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ve...); hakaret (iki kez), tehdit (iki kez) (sanık ...), kasten yaralama (suça sürüklenen çocuklar ile katılan sanık ...)
**HÜKÜM:** Sanık ...'in kasten yaralama suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; katılan sanık ... ile sanık ...'ın atılı suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar... ile ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından beraatlerine; suça sürüklenen çocuklar... ile ...'nın atılı suçtan beraatlerine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret (iki kez) ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, adları geçen sanıklar... ile katılan sanık ... haklarında müsnet suçlardan doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması sebebiyle anılan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, katılan sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin sözkonusu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Suça sürüklenen çocuklar ... ile ... haklarında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuklara isnat edilen kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalıp öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımına tabi olduğu ve suça sürüklenen çocukların mahkeme sorgularının yapıldığı 25.02.2009 ile inceleme tarihi arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuklar haklarında müsnet suçtan açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar ... ile ...haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıkların leh ve aleyhlerinde toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında tehdit suçundan (iki kez) kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında tehdit suçundan sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedildiği halde, TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan da yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.