Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1360 K.2015/7108
Özet: Eylem: Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlamasına ilişkin mahkeme, tebligatın usulsüz tebliğ olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun süresinde kabul edilmesince 30.10.2013 tarihli Ek kararın kaldırılarak işin esasının incelendiğine ve delillerin göz önüne alınmasının ardından 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle hükmün onamaya karar verdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ: Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda verilen hükmün sanığın duruşmada alınan ifadesinde bildirdiği son adresine tebliğe çıkartılmasının ardından bildirilen adreste tanınmadığından bahisle tebligatın iade edilmesi üzerine hüküm tarihindeki Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresine yeniden tebligatın çıkarılması gerekirken, aynı adrese usulsüz olarak Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı, sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 27.10.2013 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair verilen 30.10.2013 tarihli Ek kararın kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda verilen hükmün sanığın duruşmada alınan ifadesinde bildirdiği son adresine tebliğe çıkartılmasının ardından bildirilen adreste tanınmadığından bahisle tebligatın iade edilmesi üzerine hüküm tarihindeki Merkezi Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) adresine yeniden tebligatın çıkarılması gerekirken, aynı adrese usulsüz olarak Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı, sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 27.10.2013 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair verilen 30.10.2013 tarihli Ek kararın kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.