Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/12094 K.2017/4907
Özet: Uyuşmazlık, mağduru çocuğa yönelik basit cinsel istismar ve cinsel taciz eylemlerinin sanık tarafından işlenip işlenmediği konusunda ortaya çıkmıştır; mahkeme, suçun çocuğa yönelik cinsel istismar olarak tanımlanması gerektiğini kabul ederek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca sanığı mahkum etmiştir. Karar neticesinde, sanığın savunma haklarının ele alındığını ve suçun doğru olarak sınıflandırılarak tanık tutma, delil ile yargılama süreçlerinin yeterli bulunup mahkumiyetin kesinleştirildiği tespiti yapılmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜM: Basit cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Her ne kadar, sanığın savunmasının alındığı 20.09.2011 tarihli duruşmada, mağdure...'e yönelik eylemleri dolayısıyla düzenlenen Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2011 tarihli, 2011/1728 Esas numaralı iddianamesi okunmamış ise de, söz konusu iddianamenin 05.09.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianamede, sanık hakkında mağdureye karşı gerçekleştirdiği iddia edilen cinsel taciz eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 43/1. maddelerinin uygulanması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı olarak sanığa ek savunma hakkı tanınmadan ayrıca TCK'nın 105/2. maddesinin de uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Oluş ve kabule göre sanığın, 15.07.1996 doğumlu olup suç tarihinde henüz onsekiz yaşını tamamlamadığı anlaşılan mağdurenin sırtını ve omuzlarını sıvazlamak, saçlarını kokladıktan sonra yanağından öpmek şeklindeki bedensel temas içeren cinsel eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a, 103/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
-2-
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜM: Basit cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Her ne kadar, sanığın savunmasının alındığı 20.09.2011 tarihli duruşmada, mağdure...'e yönelik eylemleri dolayısıyla düzenlenen Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2011 tarihli, 2011/1728 Esas numaralı iddianamesi okunmamış ise de, söz konusu iddianamenin 05.09.2011 tarihinde sanığa tebliğ edildiği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianamede, sanık hakkında mağdureye karşı gerçekleştirdiği iddia edilen cinsel taciz eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 105/1, 43/1. maddelerinin uygulanması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226/1. maddesine aykırı olarak sanığa ek savunma hakkı tanınmadan ayrıca TCK'nın 105/2. maddesinin de uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Oluş ve kabule göre sanığın, 15.07.1996 doğumlu olup suç tarihinde henüz onsekiz yaşını tamamlamadığı anlaşılan mağdurenin sırtını ve omuzlarını sıvazlamak, saçlarını kokladıktan sonra yanağından öpmek şeklindeki bedensel temas içeren cinsel eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a, 103/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
-2-
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.