Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/7567 K.2015/6115
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat edilip, mağdurun temyiz hakkı olup olmadığıyla ilgilidir. (2) Mahkeme, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca kanuni süreden sonra gelen temyiz talebini reddederek ve 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili hükümleri dikkate alınarak kararın bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Sanık ...'nın atılı suçlardan beraatine sanıklar,... ile ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine İlk derece mahkemesince verilen hükümler verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık ... müdafiin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün,...'in kendisi tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 21.03.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, kanuni süresinden sonra gerçekleşen temyiz istemi ile mağdureye baro tarafından atanan zorunlu vekilin yargılamada usulüne uygun şekilde katılma talep ederek katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle anılan hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanık ...'nın atılı suçlardan beraatine sanıklar,... ile ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine İlk derece mahkemesince verilen hükümler verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık ... müdafiin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün,...'in kendisi tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 21.03.2012 havale tarihli dilekçeyle temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, kanuni süresinden sonra gerçekleşen temyiz istemi ile mağdureye baro tarafından atanan zorunlu vekilin yargılamada usulüne uygun şekilde katılma talep ederek katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle anılan hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığından mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.