Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/6630 K.2015/839
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, sanığın çocuk başta olmak üzere cinsel istismar ve sansür suçlarından mahkum edilmesine karar verip 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle hükümü onaylamış, 6545 sayılı Kanunla yeni düzenlemeleri göz önünde bulundurarak temyiz taleplerini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 10.12.2010 tarihli raporun oybirliği ile karara bağlanamamış olması nazara alınıp Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/1-a, b madde ve bentleri hükmü uyarınca, Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınarak sonucuna göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında mağdurun ruh sağlığının bozulmasına neden olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Çocuğun basit cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 10.12.2010 tarihli raporun oybirliği ile karara bağlanamamış olması nazara alınıp Adli Tıp Kurumu Kanununun 15/1-a, b madde ve bentleri hükmü uyarınca, Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınarak sonucuna göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi kapsamında mağdurun ruh sağlığının bozulmasına neden olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.