Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11896 K.2015/320
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 14. Ceza Dairesi 2013/11896 E. ve 2015/320 K. dosyasında, 5846 sayılı Kanuna muhalefet ve müstehcenlik suçlamaları ile sanığın babasının sunmuş olduğu dilekçelerle temyiz isteminin reddine dair ek kararı mahkeme tarafından usul ve kanuna uygun bulunarak 01.02.2011 tarihli Ek Kararın onamını vererek, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumunda tebliğ edilen kararın temyiz edilmesini kabul ortadan kaldırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: 5846 sayılı Kanuna muhalefet, müstehcenlik
HÜKÜM: Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar) Mahalli mahkemece verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın babasının, dosyada mevcut 10.01.2011 havale tarihli dilekçe ile sanık adına çıkartılan kararı sehven tebliğ aldığını, oğlunun Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunu bildirmesi üzerine sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumunda 11.01.2011 tarihinde kararın tebliğ edildiği, sanığın ise 20.01.2011 havale tarihli dilekçe ile tebliğden itibaren kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki Ek Kararın kaldırılmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 01.02.2011 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar) Mahalli mahkemece verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın babasının, dosyada mevcut 10.01.2011 havale tarihli dilekçe ile sanık adına çıkartılan kararı sehven tebliğ aldığını, oğlunun Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunu bildirmesi üzerine sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumunda 11.01.2011 tarihinde kararın tebliğ edildiği, sanığın ise 20.01.2011 havale tarihli dilekçe ile tebliğden itibaren kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki Ek Kararın kaldırılmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 01.02.2011 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.