Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/6626 K.2012/11405
Özet: Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan Sanık …, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.05.2011 tarihli 2008/313 esası, 2011/153 kararı kapsamında Yargıtaylı incelenmesi talebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dokümana dayanarak, TCK 103/2 maddesiyle uyumlu temel cezanın belirlenmesi sırasında 103/1 maddesinin başlangıçının sonuca etkili olmadığı rozetindeki delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanık müdafinin reddedilen temyiz itirazlarıyla birlikte karar, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle onamlandı.
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2011 gün ve 2008/313 Esas, 2011/153 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK.nın 103/2. maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, uygulamanın 103/1. maddeden başlatılması sonraki uygulamaların doğru yapılması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulurken temel cezanın TCK.nın 103/2. maddesi gereğince belirlenmesi gerekirken, uygulamanın 103/1. maddeden başlatılması sonraki uygulamaların doğru yapılması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.