Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/4946 K.2012/5583
Özet: Mahkeme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıkların beraatına ilişkin 13.01.2010 tarihli ve 2007/254 ve 2010/7 kararlarını, sosyal hizmetler kurumunun koruma kararının reşitlikten sonra kaldırılmasına ilişkin belgeleri göz önünde bulundurarak, kurum temsilcisinin temyiz talebini 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi §317 çerçevesinde reddederek 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle kabul etti.
Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... (....)'un bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2010 gün ve 2007/254 Esas, 2010/7 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, mağdurenin suç tarihi sonrasında 11.03.2002 yılında mahkemesince koruma altına alındığı, 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının kanunda sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceği, SHÇEK'in 02.11.2007 tarih ve 5007 sayılı yazılarına göre, koruma kararının reşit olunca kaldırılmış olduğunun bildirildiği, mağdurenin reşit bulunduğu, 23.05.2008 tarihinde talimatla alınan duruşmadaki beyanında tüm sanıklar hakkında şikâyetinden vazgeçmesi ve davaya katılmak istememesine göre bozma sonrası yeniden yapılan yargılamada mağdurenin reşit olması sebebiyle kurumun katılma kararının usulünce kaldırılması karşısında, sanıklar hakkında verilen beraat kararına yönelik olarak kurum vekilinin temyize ... bulunmadığı anlaşıldığından, vâki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, mağdurenin suç tarihi sonrasında 11.03.2002 yılında mahkemesince koruma altına alındığı, 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının kanunda sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceği, SHÇEK'in 02.11.2007 tarih ve 5007 sayılı yazılarına göre, koruma kararının reşit olunca kaldırılmış olduğunun bildirildiği, mağdurenin reşit bulunduğu, 23.05.2008 tarihinde talimatla alınan duruşmadaki beyanında tüm sanıklar hakkında şikâyetinden vazgeçmesi ve davaya katılmak istememesine göre bozma sonrası yeniden yapılan yargılamada mağdurenin reşit olması sebebiyle kurumun katılma kararının usulünce kaldırılması karşısında, sanıklar hakkında verilen beraat kararına yönelik olarak kurum vekilinin temyize ... bulunmadığı anlaşıldığından, vâki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.