Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/11944 K.2014/9657
Özet: (1) Çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkemeye sunulan delillerinin temyiz edilmesi; (2) Mahkeme, 6545 sayılı Kanun ve ilgili yasal düzenlemeleri dikkate alarak, temyiz itirazlarını reddederek, sanığın hapis cezasını adli para cezasına çevirmesini kabul etmemiş ve kararın bozulmasına hükmederek yeni bir yargılama yapılmasına karar vermiş.
Tebliğname No: 14 - 2011/329261
MAHKEMESİ: İstanbul 5. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ: 24.12.2010
NUMARASI: 2008/316 Esas, 2010/849 Karar
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:
Mağdur hakkında ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 16.01.2008 tarihli raporda çocuk psikiyatri uzmanının bulunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK.nın 86/2. Maddesinde yer alan seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen devamında, bu cezanın adli para cezasına çevrilerek TCK.nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak
zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: İstanbul 5. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ: 24.12.2010
NUMARASI: 2008/316 Esas, 2010/849 Karar
SUÇ: Çocuğun basit cinsel istismarı, kasten yaralama
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:
Mağdur hakkında ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 16.01.2008 tarihli raporda çocuk psikiyatri uzmanının bulunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, TCK.nın 86/2. Maddesinde yer alan seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen devamında, bu cezanın adli para cezasına çevrilerek TCK.nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak
zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.