Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/11086 K.2014/8358
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlendiğini kabul ederek, 5237 sayılı TCK 109/1 ve 109/2 maddelerinin uygulanmasını kararlaştırdı, temyiz isteğini CMUK 317 maddesi uyarınca reddederek, hükmün 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle onamamasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık ...'in yargılama sırasında bildirdiği adresin karar başlığında yer aldığı ve anılan adrese mahkemece gönderilen gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun şekilde 27.01.2011 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından, sanığın CMUK.nın 310/1. maddesinde yer alan 1 haftalık kanuni süre geçtikten sonra 04.02.2011 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereğ düşünüldü:
Mahkemece, oluşa uygun şekilde sanığın eyleminin cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1 daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık ...'in yargılama sırasında bildirdiği adresin karar başlığında yer aldığı ve anılan adrese mahkemece gönderilen gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun şekilde 27.01.2011 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından, sanığın CMUK.nın 310/1. maddesinde yer alan 1 haftalık kanuni süre geçtikten sonra 04.02.2011 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin sanık ... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereğ düşünüldü:
Mahkemece, oluşa uygun şekilde sanığın eyleminin cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1 daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.