Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/10130 K.2013/5391
Özet: Cinsel taciz suçundan sanığın 2011/79 TSK. kararında işlenen tatbikinde, TCK’nın 102/1 ve 35. maddelerini ihlal etmesi belirlenip, mahkeme 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle bu kararı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca bozmaya karar verdi.
Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 5. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2011 gün ve 2010/816 Esas, 2011/79 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluş ve kabule göre, mağdurenin istikrarlı beyanı ve sanığın 12.04.2010 tarihli beyanında “mağdureyi beklediğini, amacının mağdureye dokunmak ve cinsel arzularını tatmin etmek olduğunu” ikrar ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın eyleminin TCK.nın 102/1 ve 35. maddelerinde öngörülen cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve bu eylemlerden dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını tayin etme görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi yerine TCK.nın 105. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Oluş ve kabule göre, mağdurenin istikrarlı beyanı ve sanığın 12.04.2010 tarihli beyanında “mağdureyi beklediğini, amacının mağdureye dokunmak ve cinsel arzularını tatmin etmek olduğunu” ikrar ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın eyleminin TCK.nın 102/1 ve 35. maddelerinde öngörülen cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve bu eylemlerden dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını tayin etme görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi yerine TCK.nın 105. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış ... saklı kalmak kaydıyla sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.