Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/869 K.2011/2588
Özet: Uyuşmazlık konusu: 8 yaşındaki çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanığın eyleminin TCK 103/4 maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve ilgili cezanın uygulanmasıdır. Mahkeme, sanığın eylemini çocuk basit cinsel istismarına eşdeğer kabul ederek, 4 yıl 6 ay hapis cezası öngören kararını onaylayıp bozma talebini reddederek hükmün onanmasını kararlaştırmıştır.
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2006 gün ve 2006/63 Esas, 2006/889 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Mağdurun anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın, 8 yaşındaki mağduru kolundan tutup çekerek olay yerine götürmek suretiyle cinsel istismar eylemini maddi cebir kullanarak işlemesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği gibi, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, Dairemizce de benimsenen, 30.03.2010 tarih ve 2010/43-71 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın eyleminin; TCK.nun 103/1. maddesinden sonra 103/4. maddesi gereğince yapılacak artırımla cezanın alt sınırının 4 yıl 6 ay hapis cezasına ulaşması itibariyle 5395 sayılı Kanunun 24. maddesi karşısında uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu nedenlerle bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Mağdurun anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın, 8 yaşındaki mağduru kolundan tutup çekerek olay yerine götürmek suretiyle cinsel istismar eylemini maddi cebir kullanarak işlemesi karşısında, sanık hakkında TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği gibi, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, Dairemizce de benimsenen, 30.03.2010 tarih ve 2010/43-71 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın eyleminin; TCK.nun 103/1. maddesinden sonra 103/4. maddesi gereğince yapılacak artırımla cezanın alt sınırının 4 yıl 6 ay hapis cezasına ulaşması itibariyle 5395 sayılı Kanunun 24. maddesi karşısında uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu nedenlerle bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.