Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/7503 K.2012/11403
Özet: Mahkeme, cinsel taciz suçundan sanık …’ın beraat kararının (20.05.2008) Yargıtay tarafından incelenmesini talep eden mağdure vekilinin zorunlu vekili olarak kabul edilmesiyle, temyiz itirazlarının reddi ve kararının (15.11.2012) oybirliğiyle ONANMASINA karar verdi.
Cinsel taciz suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Nevşehir
1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2008 gün ve 2007/270 Esas, 2008/165 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure ... için CMK.nın 234. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekilin, 03.04.2008 tarihli duruşmada “sanığın cezalandırılmasını talep ederiz” şeklinde beyanda bulunmuş olmasına rağmen katılma ... hatırlatılmamış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün ve 56/156 sayılı Kararında açıklandığı üzere, CMK.nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olması nedeniyle mağdurenin zorunlu vekilinin hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ve hükmü 23.05.2008 tarihinde temyiz ederek açıkça takip iradesini ortaya koyduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.10.2010 gün ve 149/205 sayılı Kararında belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK.nın 237/2. maddesi gereğince mağdure ...'ın davaya katılmasına, zorunlu vekili Av. ...’ın da katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesine karar verilip katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.05.2008 gün ve 2007/270 Esas, 2008/165 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure ... için CMK.nın 234. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekilin, 03.04.2008 tarihli duruşmada “sanığın cezalandırılmasını talep ederiz” şeklinde beyanda bulunmuş olmasına rağmen katılma ... hatırlatılmamış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün ve 56/156 sayılı Kararında açıklandığı üzere, CMK.nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olması nedeniyle mağdurenin zorunlu vekilinin hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ve hükmü 23.05.2008 tarihinde temyiz ederek açıkça takip iradesini ortaya koyduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.10.2010 gün ve 149/205 sayılı Kararında belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK.nın 237/2. maddesi gereğince mağdure ...'ın davaya katılmasına, zorunlu vekili Av. ...’ın da katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesine karar verilip katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.