Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/7203 K.2012/12305
Özet: Çocuk cinsel istismarı suçundan suçlu bulunan sanık, Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi kararına müeyyen temyiz itirazını reddederek Yargıtay 14. Ceza Dairesi, 2012/12305 kararında, kararın onamama kapsamına girip infazın kanuni sonucu olarak hapis cezasını bozmadan kabul etmiştir.
KARAR
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2008 gün ve 2008/375 Esas, 2008/654 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Olay nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre (konunun uzmanı bir üye ile iki adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan kanunun 7/f maddesinde 6. ihtisas kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzmanların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman üyeyle) oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu hususta hiçbir araştırma yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesindeki güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infazda nazara alınması mümkün görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2008 gün ve 2008/375 Esas, 2008/654 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Olay nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespiti bakımından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre (konunun uzmanı bir üye ile iki adli tıp uzmanının zorunlu katılımıyla, anılan kanunun 7/f maddesinde 6. ihtisas kurulunda görev yapması öngörülen diğer dallardan uzmanların da iştirakiyle ve toplam en az 5 uzman üyeyle) oluşturulmuş bir heyetten rapor alınmasından sonra 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu hususta hiçbir araştırma yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesindeki güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infazda nazara alınması mümkün görüldüğünden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.