Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/6154 K.2012/7896
Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Kütahya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2008 gün ve 2007/240 Esas, 2008/47 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Şikâyetçi Emine hakkında cinsel taciz suçundan katılma kararı verilmiş ise de, sanık tarafında bırakıldığı iddia edilen telefon numarasını şikâyetçinin annesi Mukadder'e iletilmek üzere bırakılması karşısında şikâyetçi ...'ın mahkemede tanık sıfatının bulunabileceği ve mahkemecede katılmaya karar verilmesinin şikâyetçiye bu sıfatı veremeyeceği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat kararlarına yönelik hükümleri temyizde hukukî yararı bulunmadığından, müşteki vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Şikâyetçi Emine hakkında cinsel taciz suçundan katılma kararı verilmiş ise de, sanık tarafında bırakıldığı iddia edilen telefon numarasını şikâyetçinin annesi Mukadder'e iletilmek üzere bırakılması karşısında şikâyetçi ...'ın mahkemede tanık sıfatının bulunabileceği ve mahkemecede katılmaya karar verilmesinin şikâyetçiye bu sıfatı veremeyeceği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat kararlarına yönelik hükümleri temyizde hukukî yararı bulunmadığından, müşteki vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.