Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/565 K.2011/4408
Irza geçme ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2005 gün ve 2005/356 Esas, 2005/474 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mesken masuniyetini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığa atılı suç için 765 sayılı TCK.nun 193/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 09.04.2002'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 17.01.2003 tarihli raporuna göre demans denilen bunama hali ile malül bulunup akli arızasının mağduresi bulunduğu olayın ahlaki redaetini idrak etmesine ve fiilin ruhsal yönden mukavemete mukdedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olan mağdureye, CMK.nun 234/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın vekil görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükme varılması,
Uygulamaya göre de;
5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında atılı suç nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulması sırasında 765 sayılı TCK.nun 416/1, 61 maddeleri uyarınca bulunan 2 yıl 4 ay cezasından aynı kanunun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 1 yıl 11 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık hakkında mesken masuniyetini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığa atılı suç için 765 sayılı TCK.nun 193/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 09.04.2002'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 17.01.2003 tarihli raporuna göre demans denilen bunama hali ile malül bulunup akli arızasının mağduresi bulunduğu olayın ahlaki redaetini idrak etmesine ve fiilin ruhsal yönden mukavemete mukdedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olan mağdureye, CMK.nun 234/2. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın vekil görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükme varılması,
Uygulamaya göre de;
5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında atılı suç nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulması sırasında 765 sayılı TCK.nun 416/1, 61 maddeleri uyarınca bulunan 2 yıl 4 ay cezasından aynı kanunun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 1 yıl 11 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.