Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/5522 K.2012/4932
Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Uşak Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2007 gün ve 2005/60 Esas, 2007/360 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığa isnat edilen suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Temmuz 2004’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Irza geçme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine göre evden devamlı kaçtığı ve başkaları ile birlikte olduğu anlaşılan mağdurenin sanığın ırzına geçtiğine ilişkin dosya içerisinde savunmasının aksine kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilerek nüfusa 05.07.2006 tarihinde annesinin beyanı ile tescil olunan, 06.06.2006 doğum tarihli mağdurenin kızının, gerçek doğum tarihi ve babasının kim olduğu DNA testi ve radyolojik tespitlerle saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile sanığın 765 sayılı TCK.nın 414/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığa isnat edilen suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Temmuz 2004’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Irza geçme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine göre evden devamlı kaçtığı ve başkaları ile birlikte olduğu anlaşılan mağdurenin sanığın ırzına geçtiğine ilişkin dosya içerisinde savunmasının aksine kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilerek nüfusa 05.07.2006 tarihinde annesinin beyanı ile tescil olunan, 06.06.2006 doğum tarihli mağdurenin kızının, gerçek doğum tarihi ve babasının kim olduğu DNA testi ve radyolojik tespitlerle saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile sanığın 765 sayılı TCK.nın 414/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.