Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/4806 K.2012/12297
Özet: Mahkeme, sanıkların hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat edinmelerini talep eden müdafilerin itirazlarını kabul ederek, 27.03.2007 tarihli 2006/74 Esas ve 2007/30 Kararları üzerinde incelenen kararları, 5320/8/1 ve 1412/321 maddeleri uyarınca bozmasına karar verdi.
KARAR
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Korgan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2007 gün ve 2006/74 Esas, 2007/30 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure ... 'in tüm aşamalarda kendi rızası ile sanık ... ile gittiğini beyan ettiği, mağdure ile sanık ...'nın daha sonra da evlendikleri halde yeterli olmayan tanık beyanlarına itibar edilerek, 5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" hükmü karşısında, aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranıştan söz edilemeyeceği ve rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği gözetilmeksizin, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
...
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Korgan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2007 gün ve 2006/74 Esas, 2007/30 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure ... 'in tüm aşamalarda kendi rızası ile sanık ... ile gittiğini beyan ettiği, mağdure ile sanık ...'nın daha sonra da evlendikleri halde yeterli olmayan tanık beyanlarına itibar edilerek, 5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinin "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" hükmü karşısında, aynı Kanunun 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranıştan söz edilemeyeceği ve rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği gözetilmeksizin, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
...
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.