Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2703 K.2012/485
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların zorla kaçırıp alıkoyma suçundan iştirak ettiği iddiaları ve bu eylemin mağdurun kendiliğinden serbest bırakılmasıyla ilgili olup, 2000 tarihli olayın zamanaşımı nedeniyle yargılamaya konu olmasını içerir. Mahkeme, sanıkların beraat kararının onanmasına ve suçun zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşmesine karar vererek, ilgili hükümlerin bozulmasını ve dava sürecinin sonlandırılmasını emredmiştir.
Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ... ile bu suça iştirak etmekten sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin beraatine, diğer sanıkların eylemlerinin zorla kaçırılıp alıkonulan mağdureyi hiçbir şehvi harekette bulunmaksızın kendiliğinden serbest bırakma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2006 gün ve 2004/404 Esas, 2006/190 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün ONANMASINA,
Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen zorla kaçırılıp alıkonulan mağdureyi hiçbir şehvi harekette bulunmaksızın kendiliğinden serbest bırakma suçunun 765 sayılı TCK.nın 432. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 29.04.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün ONANMASINA,
Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen zorla kaçırılıp alıkonulan mağdureyi hiçbir şehvi harekette bulunmaksızın kendiliğinden serbest bırakma suçunun 765 sayılı TCK.nın 432. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 29.04.2000 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.