Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2695 K.2011/6097
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 1. Çocuk Mahkemesinden verilen 17.10.2007 gün ve 2006/1874 Esas, 2007/916 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğuna dair herhangi bir iddia veya delil bulunmaması ve 26.09.2007 tarihli celsede mağdurenin beyanından sonra dinlenen psikolog bilirkişinin “mağdurenin ruh sağlığında ve görünüşünde psikolojik açıdan problem olmadığı anlaşılmaktadır” şeklinde beyanda bulunmuş olması ve yine hükmün gerekçesinde sanığın bir daha suç işlemeyeceğine kanaat gelmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığının belirtmiş olması karşısında, tebliğnamedeki TCK.nun 103/6 maddesi ile 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırma ve değerlendirme dışı bırakıldığı yönündeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, sanığın eylemini zor kullanarak işlediği oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen, sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulduğuna dair herhangi bir iddia veya delil bulunmaması ve 26.09.2007 tarihli celsede mağdurenin beyanından sonra dinlenen psikolog bilirkişinin “mağdurenin ruh sağlığında ve görünüşünde psikolojik açıdan problem olmadığı anlaşılmaktadır” şeklinde beyanda bulunmuş olması ve yine hükmün gerekçesinde sanığın bir daha suç işlemeyeceğine kanaat gelmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığının belirtmiş olması karşısında, tebliğnamedeki TCK.nun 103/6 maddesi ile 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırma ve değerlendirme dışı bırakıldığı yönündeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, sanığın eylemini zor kullanarak işlediği oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, TCK.nun 103/4. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen, sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 28.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.