Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2245 K.2011/6102
Özet: Karar, 18.11.2002 tarihlerindeki ırz ve namuse tasaddide suçunun 7 yıl 6 aylık zamanaşımına tabe olmasından dolayı Yargıtay, 28.12.2011 tarihinde, 3.5.6 i, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle bozma hükmü ile karar vererek, sanığın cinsel istismar suçundan mahkûmiyetine ilişkin önceki mahkeme kararının aynı sürede değil, 7 yıl 6 aydan uzun süre geçici zamanaşımına uğramış bulunması sebebiyle, o kararın zamanaşımı nedeniyle düşmesini kabul etti.
Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2007 gün ve 2006/307 Esas, 2007/21 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluş ve kabule göre sanığın eylemine uyan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nun 415. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 18.11.2002 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Oluş ve kabule göre sanığın eylemine uyan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nun 415. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 18.11.2002 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.