Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/18681 K.2011/2890
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın karşılıksız çek keşide etmek suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin usulüne uygun olarak kabul edilip reddedilmesiyle ilgilidir; (2) Mahkeme, tebliğ kanunu ve CMK hükümleri çerçevesinde 10.04.2009 tarihli dilekçeyi geçerli temyiz istemi olarak değerlendirerek, 13.04.2009 tarihli reddi kaldırıp temyizi incelemiş, ardından 15.11.2011’de oybirliğiyle karar vererek esası bozan hükmü iptal etmiştir.
Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.03.2009 gün ve 2008/987 Esas, 2009/218 Karar sayılı hüküm ile 13.04.2009 tarihli aynı sayılı temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığa gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ işleminin, sanığın adresine doğrudan yapılması sebebiyle usulüne uygun olmadığı, bu hususun CMK.nun 40/1. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinden olduğu, bu itibarla 09.03.2009 tarihli hükme yönelik sanık müdafiin 10.04.2009 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip; Mahkemenin 13.04.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek Kararı kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle esası incelenmeyen hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığa gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ işleminin, sanığın adresine doğrudan yapılması sebebiyle usulüne uygun olmadığı, bu hususun CMK.nun 40/1. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinden olduğu, bu itibarla 09.03.2009 tarihli hükme yönelik sanık müdafiin 10.04.2009 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip; Mahkemenin 13.04.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek Kararı kaldırılarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle esası incelenmeyen hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.